Nation of Language

Nation of Language

Synthpop, minimal wave, post-punk, goth, new romantic - fani i krytycy sięgają do swoich bogatych słowników, aby opisać urzekającą twórczość Nation of Language. A jeśli nie potrafisz precyzyjnie zdefiniować zespół, to właśnie o to chodzi. Wokalista Ian Richard Devaney wykazał się niezwykłą zdolnością rozszerzania możliwości muzyki syntetyzatorowej, tak że jego dzieła są zarówno podróżą zmysłową, jak i głęboko ludzkim doświadczeniem. Z tym na uwadze napisał czwarty album zespołu - spektralny, przestronny "Dance Called Memory" - w najprostszy sposób: pokonując melancholię przez granie na gitarze. "To świetny sposób na odwrócenie uwagi" - mówi - "gdy się jest przygnębionym".

Pierwsze dwa albumy Nation of Language, "Introduction, Presence" (2020) i "A Way Forward" (2021), były błogosławieństwem w czasach pandemii: piękne, bliskie nam ścieżki dźwiękowe do naszej zbiorowej depresji. Ale to ostatnia płyta "Strange Disciple" (2023) podniosła zespół ze statusu wyróżniającego się do grona ulubionych krytyków, a album został nazwany Albumem Roku przez Rough Trade. Pitchfork napisał wówczas, że zespół "uczy się, co znaczy rosnąć i doskonalić się".

To wezwanie Devaney'ego: czucie przetłumaczenia indywidualnego rozpaczy w pocieszającą, zbiorową żałobę. Ta atmosfera przenika cały album. Singel "Now That You're Gone", który rozpromienia się i rozbrzmiewał niszczącą tęsknotą, zainspirowany był świadkiem tragicznej śmierci jego chrzestnego ojca z powodu ALS i rolą jego rodziców jako opiekunów tego chorego przyjaciela. "Być opiekunem - zamieniać swój dom w rodzaj skrzydła szpitalnego i strukturyzować swoje życie wokół desperackich potrzeb innego - to tak trudny, potężny akt miłości i przyjaźni" - mówi Devaney. "Jest jeszcze trudniejszy ze względu na nasz system ekonomiczny, który nie wydaje się to cenić w żaden sposób proporcjonalny do tego, jak trudne to jest." W swoim sercu piosenka jest refleksją na temat tego, jak przyjaciele mogą być dla siebie wsparciem.