Szklana menażeria

"Szklana menażeria" Tennessee Williamsa

W swoim pierwszym przełomowym dramacie, wystawionym po raz pierwszy 26 grudnia 1944 roku w Civic Theater w Chicago, 34-letni wówczas Williams ukazuje życie rodziny Wingfield w czasach Wielkiego Kryzysu w St. Louis. Matka Amanda i jej dzieci - Laura i Tom - wiodą szare, przygnębiające życie, a każda z postaci ucieka od rzeczywistości na swój własny sposób.

Amanda tęskni za młodością, gdy jako pożądana córka Południa dała się uwieść niewłaściwemu adoratorowi i popadła przez to w biedę. Tom, narrator sztuki, marzy o pełnym przygód życiu za granicą i karierze poety; od swojej codzienności jako magazynier ucieka w kino i alkohol. Laura, osłabiona fizycznie przez chorobę z dzieciństwa i krucha psychicznie, szuka ukojenia w swojej kolekcji małych szklanych zwierzątek.

Gdy Tom, namówiony przez matkę, zaprasza na kolację swojego kolegę z pracy Jima, sympatycznemu młodemu mężczyźnie udaje się początkowo wyrwać rodzinę z ich światów marzeń - aż do chwili, gdy rzeczywistość wkracza ostatecznie i nieodwołalnie.