Purple Schulz - Die Tour zum Siebzigsten - Ich hab nicht ewig Zeit

PURPLE SCHULZ będzie obchodzić siedemdziesiątkę. I co z tego? Robi dalej. Tworzy muzykę. Wyrusza w trasę. "Nie mam czasu do nieskończoności" - tak brzmi nowy program. Bez żalów, bez retrospekcji, bez pożegnań. Tylko jasne stanowisko.

Jego piosenki towarzyszą pokoleniom - wśród nich hity takie jak "Sehnsucht", "Verliebte Jungs" czy "Kleine Seen". Ale PURPLE SCHULZ to więcej niż jego sukcesy. Jego repertuar portretuje osobiste załamania, podejmuje społeczne pytania i do dziś nic nie straciło na pilności. Nawet znane piosenki brzmią dziś inaczej: gęściej, wyraźniej, bezpośrednio. Nowy program na tym buduje.

Chodzi o tempo i wyciszenie, o hałas i jasność, o prywatne w politycznym - i odwrotnie. Wieczór z postawą, humorem i substancją. PURPLE SCHULZ łączy intymność z uniwersalnością, wrażliwość ze stanowczością. Nie śpiewa o czasie - kwestionuje go. Muzycznie pozostaje nieprzewidywalnie ruchliwy, przechodzi na klawiaturze bez wysiłku między popem, szansonem i gęstością muzyki kameralnej.

Na 22-strunowej Harpejji - krzyżówce fortepianu i gitary - powstaje dźwięk, który działa natychmiast: wyraźny, bliski, niepowtarzalny. Instrument, który rzadko się słyszy i nie zapomina się go.

Na gitarze: Norman Keil. Od wielu lat jako autor piosenek i muzyk na niemieckich scenach, przynosi timing, obecność i czuły zmysł na dynamikę, nadając piosenkom dodatkową głębię i energię. Bez nostalgii, bez retrospekcji. Tylko wieczór, który chce coś osiągnąć: zaprosić do słuchania, skłonić do refleksji, poruszyć do współczucia. Wieczór z postawą. I piosenkami, które zostają.