Tabea Zimmermann & Thomas Hoppe

Przezroczystość i ciepło - Altówka jest jej osobistym głosem - tak wybitna solistka Tabea Zimmermann opisała niedawno niezaprzeczalną symbiozę, jaka łączy ją z instrumentem wybranym już w młodości. Swojej przejrzystej sztuce interpretacji niektórzy z największych współczesnych kompozytorów dedykowali swoje dzieła - i z pewnością Brahms i Reger skorzystaliby z tej okazji, gdyby znali Tabelę Zimmermann.

Sonatę op. 78 Brahms związał jednak najpierw ze skrzypcami i chwilami smutku i pociechy między nim a Clarą Schumann. Surowy krytyk Hanslick ocenił dzieło jako "utkane z delikatnych srebrnych nici"; współcześni słyszeli w sonacie - wydanej również na altówkę - echo wrażliwej pieśni "Regenlied" op. 59/3. Około 50 lat później Max Reger z zadowoleniem stwierdził, że może wreszcie komponować "tak, jak zawsze mi się marzyło". Partię solową swojej Sonaty klarnetowej op. 107, "jasnego i przyjaznego dzieła" tego okresu, Reger osobiście opracował również na altówkę.

Program:
Hummel, Sonata na altówkę Es-dur op. 5 nr 3
Brahms, Sonata skrzypcowa nr 1 G-dur op. 78 (wersja na altówkę)
Reger, Sonata klarnetowa B-dur op. 107 (wersja na altówkę)

Tabea Zimmermann, altówka
Thomas Hoppe, fortepian