ROMEO KALTENBRUNNER - Heimweh

Romeo musi wrócić do domu, z Wiednia do Górnej Austrii. Babcia umiera. Znowu. Podróż do jego rodzinnej wioski to dla Romeo także podróż w czasie - powrót do własnego dzieciństwa i młodości. Spotyka swoją dawną miłość szkolną, którą wtedy nie mógł pocałować. Jej rodzina to zabroniła. Trochę dlatego, że Romeo miał złą kolor skóry. Głównie jednak dlatego, że miał za mało hektarów (przyp.: zero).

Romeo odwiedza w wiosce festyn namiotowy, na którym gra ta sama kapela co 15 lat temu, i gdzie ci sami naziści co 15 lat temu chcą go pobić. Wspaniale, gdy niektóre rzeczy w życiu po prostu zawsze pozostają takie same.

Otoczony zapachem grillowanych kurczaków i lekko pijany od całego pudełka Jägermeistera Romeo staje się nostalgiczny. Czy na koniec nie powinien już wracać do Wiednia, gdzie ludzie są wprawdzie bardziej liberalni - ale niestety też nudniejsi? Czy ta wioska nie jest jego prawdziwą ojczyzną? Co w ogóle to jest ojczyzna? Czy można być dumnym ze swojego kraju, jeśli nie zna się własnego ojca?

W swoim drugim programie kabaretowym "HEIMWEH" Romeo Kaltenbrunner opowiada o dorastaniu na wsi i o tym, jak jest się, gdy wygląda się obco, mimo że nazwisko rodzinne i dialekt sugerują coś innego.