Maszyna się zatrzymuje - według E. M. Forstera

Ludzkość żyje pod ziemią - w jednakowych jednoosobowych celach mieszkalnych, według ściśle określonego rytmu dnia, nadzorowana i sterowana przez wszechwiedzącą Maszynę. Potrzeby fizyczne i kontakty społeczne ograniczono do minimum, wszelka komunikacja odbywa się przez transmisję audio-wideo, każde działanie jest rejestrowane, protokołowane i komentowane. System jest doskonały.

Pośród tej szklanej cywilizacji żyje badaczka muzyki Vashti - zadowolona, lojalna wobec systemu, przekonana o niezawodności Maszyny. Aż do chwili, gdy dzwoni jej syn Kuno: chce wbrew zakazom wyruszyć na powierzchnię Ziemi. Gdy Vashti w końcu go spotyka, dawno już zrealizował swój plan - z druzgocącymi skutkami. Jego odkrycie na powierzchni wywołuje reakcję łańcuchową, Maszyna zaczyna zawodzić, system się wali. Ludzkość ginie. Jedynie znalezisko Kuna daje jeszcze nikły promyk nadziei na nowy początek - bez Maszyny.

Spektakl oparty jest na opowiadaniu E. M. Forstera z 1909 roku. Adaptacja: Hugh G. Lorey. Reżyseria: Anna-Sophie Sattler. Obsada: Anja Becker, Marcel Zauner-Wieczorek, Eric Lenke, Judith Nitzschner, Jutta Hoffmann, Tim Rost, Julia Seßar i inni. Muzyka: Tommy Steinkopff (didgeridoo), Anna-Sophie Sattler (handpan). Scenografia: Karl Konrad Koenigs. Oprawa: noctenytor. Fotografia: Andreas Kemler.