Maszyna stoi w miejscu - wg E. M. Forstera

Przyszłość: ludzkość żyje pod ziemią w kompleksie jednoosobowych cel mieszkalnych, podporządkowana ściśle regulowanemu harmonogramowi dnia. Całe życie jest kontrolowane przez wszechwiedzącą Maszynę, która kieruje całą cywilizacją. Potrzeby fizyczne i interakcja społeczna zostały zredukowane do minimum lub całkowicie zniesione. Wszelka komunikacja odbywa się za pośrednictwem transmisji audio-wideo, każde działanie człowieka jest rejestrowane, protokołowane i komentowane przez Maszynę. System jest doskonały!

W tej szklnej cywilizacji żyje badaczka muzyki Vashti, zadowolona ze swojego życia i całkowicie przekonana o nowoczesności i funkcjonalności systemu - aż do momentu, gdy otrzymuje niepokojący telefon od swojego syna Kuno: chce on zakazanym sposobem podróżować na powierzchnię Ziemi!

Kiedy Vashti wreszcie spotyka Kuno, już dawno wcielił swój plan w życie - z katastrofalnymi skutkami: jego odkrycie na powierzchni zagraża systemowi, wywołując łańcuch zdarzeń i ostatecznie poważne awarie maszyny podtrzymującej życie...

System się załamuje, maszyna stoi. Ludzkość jest zniszczona. Jedynie odkrycie Kuno na powierzchni niesie ze sobą błysk nadziei na nowy początek - bez maszyny...

Dystopijny dramat teatralny na podstawie opowiadania E.M. Forstera z 1909 roku. Fascynujący techniczny przyszłościowy obraz Forstera i jego pesymistyczna prognoza dotycząca rozwoju społecznego zawierają zdumiewającą aktualność...

Adaptacja: Hugh G. Lorey
Reżyseria: Anna-Sophie Sattler
W rolach głównych: Anja Becker, Marcel Zauner-Wieczorek, Eric Lenke, Judith Nitzschner, Jutta Hoffmann, Tim Rost, Julia Seßar i inni
Muzyka: Tommy Steinkopff (Didgeridoo), Anna-Sophie Sattler (Handpan)
Scena: Karl Konrad Koenigs
Wyposażenie: noctenytor
Fotografia: Andreas Kemler