Immanuel Wilkins (ur. 1997 w Upper Darby w Pensylwanii) to nowojorski altsaksofonista, kompozytor i artysta multidyscyplinarny. Debiutancki album Omega (2020) na Blue Note Records przyniósł mu natychmiastowe uznanie - New York Times uznał go za najlepszy jazzowy album roku. Kolejne płyty, The 7th Hand (2022) i Blues Blood (2024), trafiły na czołowe listy podsumowań roku. Kwartet, z którym gra od 2017 roku, zapewnił mu tytuł altsaksofonisty roku w plebiscycie DownBeat Critics Poll (2024 i 2025), Deutschen Jazz Preis za najlepszy zagraniczny zespół live oraz kilka nominacji do Grammy.
Wilkins wydał pierwszy tom swojej live'owej trylogii 'Immanuel Wilkins Quartet: Live at the Village Vanguard' w wytwórni Blue Note Records, a tom 2 i tom 3 ukazały się w kolejnych miesiącach.
Blues Blood otrzymał dwie nominacje do Grammy 2026: Best Alternative Jazz Album i Best Jazz Performance (za 'Noble Rise', wspólnie z Lakecia Benjamin i Mark Whitfield).
Wilkins otrzymał stypendium Civitella Ranieri Fellowship 2025, dołączając do Creative Capital Award 2023 i Pew Fellowship 2023.
Wilkins wystąpił na North Sea Jazz Festival w Rotterdamie.
Blues Blood, trzeci album studyjny Wilkinsa współprodukowany przez Meshell Ndegeocello i zawierający wokalistę Cécile McLorin Salvant, został wydany w wytwórni Blue Note Records.
