Król i caryca

Romans ostatniego polskiego króla z carycą Katarzyną Wielką nie był tajemnicą - to właśnie rosyjskiej władczyni Stanisław August Poniatowski zawdzięczał tron w Warszawie. Spektakl „Król i caryca" w reżyserii Jerzego Zelnika powstał na podstawie korespondencji między carycą Katarzyną a królem Stanisławem Augustem.

W 1755 roku młody polski arystokrata Stanisław Antoni Poniatowski przybył do Petersburga jako sekretarz angielskiego posła. Zwrócił na siebie uwagę Katarzyny, sam tracąc dla niej głowę. Jej mąż Piotr odkrył romans - zareagował gniewem, lecz szybko go opanował i pobłogosławił kochankom, sam mając na koncie pozamałżeńskie związki. W lipcu 1762 roku przyszło mu umrzeć - na polecenie żony, która kazała go zamordować. Dwa lata później Katarzyna, już jako caryca, uczyniła Poniatowskiego władcą Polski. Po kolejnych trzydziestu jeden latach pozbawiła go nie tyle tronu, co królestwa, doprowadzając do trzeciego rozbioru Rzeczypospolitej.

Twórcy spektaklu Teatru Klasyki Polskiej ukazują psychologiczny i emocjonalny portret obojga władców - byłych kochanków, którzy pod pozorem siostrzano-braterskich relacji prowadzą dyplomatyczną wojnę o sprzeczne narodowe cele. Echo dawnej namiętności niekiedy jeszcze wybrzmiewało między wierszami ich listów, lecz właściwą treścią tej korespondencji był brutalny, pozbawiony sentymentów interes polityczny. Aktorzy wydobędą całą złożoność stosunków łączących Stanisława Augusta z Katarzyną II - dramatyczny splot tęsknoty, nadziei, strachu, pogardy i chłodnej kalkulacji.

Czas trwania: 1h 10′

Bilet ulgowy przysługuje uczniom, studentom, seniorom powyżej 60. roku życia, osobom z niepełnosprawnościami oraz posiadaczom Karty Dużej Rodziny.