Świadkowie czyli nasza mała stabilizacja

„Troszkę się boję o szafę, i o spodnie w szafie, i porcelanę i estetykę i kieliszki i etykę, o nasze ostatnie słowa przed zaśnięciem i te przed ziewnięciem, i o sufit nad nami. Nasza mała stabilizacja może jest snem tylko"?...

Od prapremiery dramatu Tadeusza Różewicza mija 60 lat. Obawy, które opisał ponad pół wieku temu, nie wróciły jako upiór z przeszłości - raczej jako cień majaczący złowróżbnie na horyzoncie. Kruchość codziennej egzystencji udowadniają kolejne absurdy i tragedie, a prymitywizm wojny za wschodnią granicą rodzi pytania o wartości, które przez ostatnie dekady przyjmowaliśmy za oczywistość. Myślimy o tym tylko czasami - albo i wcale. Bo jak żyć, jeśli nie tu i teraz?

Teatr Przypadków Feralnych bierze dramat Różewicza na warsztat bez ambicji odpowiadania na te pytania. Twórcy chcą unaoczniać pewien stan - na poły nieuświadomione, na poły paraliżujące oczekiwanie, w którym sami również funkcjonują. Formalnym punktem odniesienia jest estetyka Wesa Andersona (Grand Budapest Hotel, Asteroid City, Kurier Francuski): zderzenie jego stylu z gęstym tekstem Różewicza daje spektakl odrealniony i oniryczny, balansujący na krawędzi snu i jawy.

Obsada:
ON - Michał Orzyłowski
ONA - Maria Pilch
OBCY - Michał Szafarski

Reżyseria - Natalia Mazurkiewicz
Muzyka - Adam Goik
Scenografia - Sabina Kopińska
Reżyseria świateł - Jakub Tomica
Multimedia - Jan Castello Farre
Fotografia - Małgorzata Fatalska

Na podstawie dramatu „Świadkowie czyli nasza mała stabilizacja" Tadeusza Różewicza. Inspirowane stylem Wesa Andersona. Licencję na wykonanie utworów wydało Stowarzyszenie Autorów ZAIKS.