Król i caryca

Romans ostatniego polskiego króla z carycą Katarzyną Wielką nie był tajemnicą - to właśnie rosyjskiej władczyni Stanisław August zawdzięczał tron w Warszawie. Spektakl „Król i caryca" w reżyserii Jerzego Zelnika powstał na podstawie wyboru korespondencji obojga władców.

W 1755 roku młody polski arystokrata Stanisław Antoni Poniatowski przybył do Petersburga jako sekretarz angielskiego posła. Zwrócił na siebie uwagę Katarzyny, sam tracąc dla niej głowę. Jej mąż Piotr odkrył romans, zareagował gniewem, lecz szybko go opanował - sam zresztą miał na koncie pozamałżeńskie związki i pobłogosławił szczęściu kochanków. W lipcu 1762 roku przyszło mu umrzeć na polecenie żony, która kazała go zamordować. Dwa lata później Katarzyna, już jako caryca, uczyniła Poniatowskiego władcą Polski. Po kolejnych trzydziestu jeden latach pozbawiła go nie tyle tronu, co królestwa - doprowadzając do trzeciego rozbioru Rzeczypospolitej.

Twórcy ukazują psychologiczny i emocjonalny portret byłych kochanków, którzy pod pozorem siostrzano-braterskich relacji prowadzą dyplomatyczną wojnę o sprzeczne narodowe cele. Echo dawnej namiętności niekiedy wybrzmiewało jeszcze między wierszami ich listów, lecz właściwą treścią tej korespondencji był brutalny, pozbawiony sentymentów interes polityczny. Spektakl Teatru Klasyki Polskiej wydobywa całą złożoność stosunków łączących Stanisława Augusta z Katarzyną II - dramatyczny splot tęsknoty, nadziei, strachu, pogardy i chłodnej kalkulacji - oraz odsłania kulisy wydarzeń, które doprowadziły do zniknięcia Rzeczypospolitej z mapy Europy na ponad sto dwadzieścia lat.

Czas trwania: 1h 10′

Bilet ulgowy przysługuje uczniom, studentom, seniorom powyżej 60. roku życia, osobom z niepełnosprawnościami oraz posiadaczom Karty Dużej Rodziny.