Fabian. Upadek - Premiera

"Siedziałem w wielkiej poczekalni, która nosiła nazwę Europa. Osiem dni później pociąg miał odjechać. Wiedziałem o tym. Ale dokąd jechał i co ze mną będzie, tego nikt nie wiedział. A teraz znowu siedzimy w poczekalni, i znowu nosi ona nazwę Europa! I znowu nie wiemy, co się stanie. Żyjemy prowizoryczne!"

Bezrobotny reklamista Fabian budzi się przy popularnym stoisku z frytkami w metropolii po kolejnej nocy spędzonej w barach. Znajduje się w niezwykłych okolicznościach. Z ostatnią wojną za plecami, z kolejnymi w głowie, społeczeństwo oddaje się hedonizmowi. "Wspaniale", myśli sobie Fabian i znowu zasypia. Wkrótce potem mała grupa gromadzi się wokół nieruchomego młodego człowieka: dwaj zaniedbani właściciele popularnego stoiska z frytkami, znawczyni międzynarodowego prawa filmowego, ambitny germanista w skórzanych spodniach, właścicielka męskiego domu publicznego pani Moll i komunistyczna drag-queen pytają go: "Młody człowieku, co teraz?" Ten budzi się i odpowiada: "Czy mam iść, czy nie? Po co mam iść naprzód? Po co i przeciwko czemu? Dlaczego nie siedzę w domu u mojej matki, gdzie można równie dobrze czekać na upadek Europy? Co robi kula w mojej lewej pośladku? Kto robi mojej matce herbatę? Kiedy dojeżdżamy i w jakim towarzystwie? Czy gdy wojny się skończą, będzie pokój?" Wspólnie postanawiają przeprowadzić dalsze badania, przenosząc się do kuzynki.

Powieść miejska Ericha Kästnera z 1933 roku rysuje jasnowidzący portret społeczeństwa w przemianie. Ostrym dowcipem, groteskową przesadą i głęboką melancholią Kästner opisuje Berlin późnej Republiki Weimarskiej - świat politycznej radykalizacji i moralnego upadku, w którym nikt nie chce już słuchać drugiego. W centrum stoi młody Fabian jako ironiczny obserwator, który nie potrafi działać, dryfuje w wir wielkiego miasta.