Hans Werner Olm - HATTA? Er hat!

Tytuł HATTA pochodzi z jednego z jego najbardziej znanych skeczów telewizyjnych i scenicznych. Opisuje samca ciężkiej wagi - z zapachem stóp i drobnymi, paskudnymi wadami charakteru - zapatrzonego w limuzynę, na którą nigdy go nie będzie stać. Olm w dosłownym sensie osiągnął wszystko: pewną cnotliwość, poczucie humoru połączone z mądrością i solidny spokój ducha.

Tym programem chce zabrać publiczność w podróż sięgającą granic własnej egzystencji - rozluźnioną i na luzie, muzyczną i recytatorską. Hatta to metafora pewności siebie, odporności oraz niezbędnej wiary i akceptacji życia - takim, jakie jest. Pomaga mu w tym stoicki przewodnik, który głosi, że to nie zewnętrzne okoliczności - na które i tak nie mamy wpływu - czynią nas bezradnymi i roztrzęsionymi, lecz najczęściej destrukcyjne interpretacje naszych myśli na ich temat.

Jego fani pielgrzymują do teatrów i wiwatują na cześć mistrza wypolerowanych niegrzeczności. Olm nie stara się przypodobać. Jest szczery i autentyczny. Kultywuje cechy, które w dzisiejszej wygładzonej rzeczywistości uchodzą za anarchiczną formę sztuki - w pozytywnym sensie. Pokazuje, że odruch Pawłowa bez trudu pokonuje wszelkie bariery społeczne. Jego występy niosą ze sobą ogromną, życiodajną energię.

Hatta? Er hat!