ANTONIO - Muzyka baroku weneckiego Vivaldiego, Lottiego i Caldarego

Trzej Antonio...

Antonio Lotti (1667-1740) zachwycał publiczność swoimi ekspresyjnymi, przyjemnymi dla ucha melodiami nie tylko we Włoszech. W Wenecji Lotti uczył się u wielkiego Giovanniego Legrenzi'ego (1626-1690), który prawdopodobnie nauczał również Vivaldiego, i otrzymał posadę w bazylice św. Marka, gdzie później awansował na stanowisko maestro di capella.

Badacze uważają, że kompozycje Lottiego dla kontratenora i smyczków powstały dla jednego z weneckich szpitali (Ospedale dei Mendicanti lub Ospedale degli Incurabili). Pochodzą zatem z tego samego charytatywno-muzycznego środowiska co "Nisi Dominus" Vivaldiego: dramatyczna i wirtuozowska wersja psalmu "Nisi Dominus" RV 608 Antonio Vivaldiego (1678-1741), "Czerwonego Księdza", powstała prawdopodobnie w młodości dla dziewczynek sierot z Ospedale della Pietà, gdzie Vivaldi pracował jako duchowny i pedagog muzyki. Fakt, że szpital wychowywał zarówno znakomite śpiewaczki, jak i instrumentalistki, odzwierciedla się w rozbudowanej, ambitnej kompozycji. Szczególnie godna uwagi jest wersja Gloria, która wbrew zwyczajom rezygnuje z radosności i wprowadza niezwykle intymny moment. Tu Vivaldi używa rzadko słyszanej violi d'amore.

Kompozycje wokalne uzupełniają dwa koncerty Vivaldiego oraz orkiestrowe introdukcje do oratoriów słynnego weneckiego kompozytora Antonio Caldarego (1670-1736). Jak jego dwaj imiennicy, Caldara również otrzymał wykształcenie muzyczne u Giovanniego Legrenzi'ego w Wenecji. Do jego dorobku, liczącego ponad 3400 kompozycji, należą również włoskie oratoria, których kunsztowne introdukcje i symfonie ze swoją melodyczną polifonią świadczą o weneckim stylu Caldarego.