Lieder zum Festhalten

"Szerokie spektrum muzyczne i emocjonalne, dowcipne teksty i dużo czegoś, czego brakuje w jego nocie biograficznej: Bessel jest w gruncie rzeczy przenikliwym kabarecistą. Odświeżająca w jego muzyce jest harmoniczna i strukturalna wielowarstwowość. Pomysły są rozrzutnie wplecione, bez żadnych oporów gra zarówno popowe akordy, jak i swing czy latin; barwna gra na fortepianie prowadzi przez kolejne piosenki. Pojawiają się też fragmenty, które stylem bardziej przypominają pieśni artystyczne znanych (romantycznych) cykli pieśni niż zbyt często słyszane akompaniamenty wielu singer-songwriterów. Fascynujące jest to, jak Bessel pamięta wszystkie sekwencje bez nut i notatek. Kontrastujące części zmieniają się szybko, modulacje są odważne i zaskakujące, a jego śpiew musi równie szybko i pewnie intonacyjnie lądować w nowej tonacji. Do tego dochodzi dużo tekstu, mimiki i kontaktu z publicznością. Niejednemu laikowi to multitasking może umknąć, ale miłośnicy muzyki i inni muzycy docenią, co tu się dzieje."

Ramon (z rolowanym R) dzieli swój program na dwie części: "Lieder zum Festhalten" i "Miłość i co jeszcze może pójść nie tak". Ważniejszy jest jednak jego podział na piosenki "zabawne" i "mniej zabawne" - bo tu widać wyraźnie: artysta chce bawić, ale zbyt płytki po prostu nie potrafi być. Filozofia codzienności, analizy społeczne i głębsze rozważania mają tu większe znaczenie niż prosty żart. Bessel z dużym humorem kwestionuje absurd gourmetowej karmy dla psów (Canibo, dla psów z klasą) i nie boi się wystawić bezlitosnego lustra kierowcom miejskich czołgów, którzy być może siedzą na widowni.