Endspiel - sztuka Samuela Becketta

Wydaje się, że na świecie pozostały już tylko cztery osoby: jeden jest ślepy i nie może chodzić, drugi widzi, ale nie może siedzieć. Ten pierwszy patrzy na świat oczami drugiego i nie lubi tego, co mu się zdaje, że widzi - dwaj mężczyźni, Ham i Clov, nie mogą żyć ze sobą ani bez siebie. Zgadzają się tylko w jednym: mogliby spokojnie obejść się bez tego, że rodzice Hama też mieszkają pod ich dachem.

Ostatni ocalali nie mogą się znieść. A jednak los związał ich ze sobą nierozerwalnie, bo jeden bez drugiego nie może istnieć. Dowcipnie, celnie i z ripostą czwórka bohaterów wzajemnie się przekomarza, doprowadza się do białej gorączki i razem marzy o innym czasie. Niezniszczalnie trwają przy rytuałach i rutynach pełnych codziennych błahostek - raz za razem, mimo beznadziei lub właśnie z jej powodu: grają o swoje życie.

Endspiel Samuela Becketta uchodzi za teatr absurdu, w którym centralnym tematem są samotność, depresja i wynikająca z nich niemoc - wszystko to podane z czarnym angielskim humorem.