Rodzina Couperin

La Fronde - Louis Couperin: Suita a-mi-la-re
Grand Siècle - François Couperin: Preludium nr 5 A-dur z "L'Art de Toucher le Clavecin"; 7 utworów z "Premier Livre de Pièces de Clavecin, V. Ordre" A-dur/a-moll;
Régence - 5 utworów z "Quatrième Livre de Pièces de Clavecin, XXII. Ordre" D-dur/d-moll
Zmierzch - Armand Couperin: 2 utwory z "Pièces de Clavecin" op. 1
Rewolucja - Gervais-François Couperin: Wariacje na temat "Ah! Ça ira!"

Jean-Christophe Dijoux,
klawesyn dwumanuałowy, wzorowany na anonimowym instrumencie paryskim z 1677 r., kopia Malcolma Rose'a (1988) według oryginału w Museum of Fine Arts w Bostonie
klawesyn dwumanuałowy, wzorowany na instrumencie Josepha Joannesa Coucheta, Antwerpia 1680, kopia Johna Kostera (1983) według oryginału w Museum of Fine Arts w Bostonie

Dynastia Couperin, wywodząca się z Chaumes-en-Brie niedaleko Paryża, istniała od 1591 do 1860 roku i wydała kilku z najwybitniejszych organistów Francji. Muzyka Louisa Couperina zachowała się jedynie w kopiach i odznacza się niezwykłą siłą wyrazu. Jego bratanek François Couperin, organista Ludwika XIV, a później regenta Filipa II, pozostawił cztery księgi Pièces de Clavecin, w których dziedzictwo Grand Siècle stopniowo ustępuje miejsca silniejszym wpływom włoskim. Bratanek François, Armand-Louis, utalentowany organista i improwizator, kontynuuje tradycję francuskiego klawesynu, lecz jego styl zdradza frywolny gust epoki. Armand-Louis zmarł w przeddzień Rewolucji; jego syn Gervais-François przeżył go o ponad trzydzieści lat. Przedostatni przedstawiciel rodu to barwna postać, która wzbudzała zarówno podziw, jak i pogardę pierwszych romantyków. Koncert daje okazję, by na dwóch różnych instrumentach prześledzić ewolucję języka muzycznego w równie bogatym, co burzliwym kontekście historycznym.