Mozarts niewidoma pianistka

Program:
Carl Philipp Emanuel Bach: Kantata "Die Grazien" Wq 200/22
Wolfgang Amadé Mozart: Rondo a-moll na fortepian solo KV 511
Leopold Kozeluh: Kantata na cześć Marii Teresy Paradis (tekst: Pfeffel)
Maria Teresa Paradis: Fantazja G-dur na fortepian solo
Maria Teresa Paradis: wybrane pieśni
Joseph Haydn: Canzonetten

Czy Maria Teresa Paradis rzeczywiście wykonała Koncert fortepianowy KV 456 W.A. Mozarta w Paryżu, jak odnotował ojciec kompozytora, pozostaje kwestią sporną. Nie ulega jednak wątpliwości, że dobrze się znali. Podobnie jak Mozart, młoda pianistka wyruszyła w trzyletnią podróż po Europie - z matką zamiast ojca. Już sam ten fakt jest zdumiewający jak na kobietę XVIII wieku, a podziw rośnie jeszcze bardziej, gdy uświadomimy sobie, że Maria Teresa była niewidoma od dzieciństwa. Musiała być niezwykłą osobowością: wykształconą muzycznie w grze na fortepianie i organach, śpiewie i kompozycji, obdarzoną fenomenalnym słuchem i pamięcią. Kierowała się też wysokim etosem pedagogicznym - w 1808 roku założyła w centrum Wiednia instytut kształcenia muzycznego, w którym niewidome i widzące dziewczęta mogły pobierać lekcje gry na fortepianie, śpiewu i teorii muzyki. Ze wszystkimi kompozytorami, których dzieła zabrzą na tym koncercie, Maria Teresa była zaznajomiona lub wręcz zaprzyjaźniona: Kozeluh był jej wielce cenionym nauczycielem kompozycji, o Carl Philippie Emanuelu Bachu mówi się, że zagrała wszystkie jego koncerty fortepianowe, a Haydn studiował z nią swoje oratorium "Die Schöpfung".

Dorothee Mields, sopran
Christine Schornsheim, fortepian młoteczkowy