Lucy van Kuhl: Geschickt verpackt

Żyjemy w czasach, gdy opakowanie wydaje się ważniejsze niż zawartość: zwykła czekolada staje się ekskluzywnym doświadczeniem smakowym dzięki reklamie, portier zamiast podwyżki otrzymuje tytuł kierownika obiektów, a miłość nie przychodzi już przypadkowym strzałem Amora, lecz dopasowana algorytmicznie przez Tindera i Parship.

Niemiecki Heinz Günter podczas wakacji we Francji nagle wkłada koszulkę w paski i beret, a potem dziwi się, że mimo baguetty pod obiema rękami nikt nie widzi w nim Jean Pierre'a… Opakowanie to jednak nie wszystko.

Lucy van Kuhl pakuje swoje spostrzeżenia w piątym programie niezwykle sprytnie: absurdalne obserwacje owijane są w delikatne dźwięki fortepianu, drobne uwagi powiększane poetyckim szkłem powiększającym, a smutek domu opieki przeobraża się w szaloną imprezę dla osób 80+.

Delikatna melancholia spotyka się z szalonym nonsensem, klasyczne pianino z boogie woogie. Jeśli myślisz, że to się nie harmonizuje - wyobraźnia Lucy jest błyszczącą wstążką, która wszystko trzyma razem i - bardzo sprytnie zapakowana.