Barock+ | The Fairy-Queen

The Fairy-Queen

Rowan Pierce | Sopran
Richard Egarr | Dyrygent / Klawesyn

Cipriani Potter | 1. Symfonia g-moll
Georg Friedrich Händel | Concerto grosso B-dur op. 6 nr 7 HWV 325
Henry Purcell | Suita z "The Fairy-Queen"

Henry Purcell pozwolił sobie na swobodę przekształcenia "Snu nocy letniej" Szekspira w półoperę pełną błysku - przy czym nacisk pada na "swobodę", bo pochwały dla Edenu przeniesionego do Chin szukać w oryginale na próżno. Niech nikt już nie mówi, że Brytyjczykom brakowało muzycznych pomysłów.

To był często powtarzany zarzut: Anglia to kraj bez muzyki. Purcell uchodził wprawdzie za orpheusa britannika, a jego dzieła, jak słynna "Fairy-Queen", tryskały pomysłowością i temperamentem - ale dopiero inni musieli przyjść, na przykład Georg Friedrich Händel, aby dostarczyć Londynowi muzyki najwyższej klasy.

Dyrygent i klawesysta Richard Egarr pokazuje, co można jeszcze odkryć poza europejskim radarem: Ciprianiego Pottera, pełnoprawnego klasycznego symfonika. Potter utrzymywał kontakty z Beethovem i Rossinim, napisał dziewięć symfonii jak pierwszy z nich, i robił to z dowcipem i wyczuciem dla pięknych melodycznych zwrotów jak drugi. Był pierwszym kompozytorem rangi na wyspie, który orientował się na dramatyczne późne dzieła Mozarta i na symfoniczne kamienie milowe Beethovena, aby sam tworzyć symfonie na wysokości czasów.

Czas trwania koncertu: ok. 100 minut - wraz z przerwą