Kamellen - wydarzenie w ramach Magdeburskich Dni Literatury

Minęło pół dekady, odkąd Max Heckel wydał swój drugi tom "Autobiografische Fiktionen". Bezczynny jednak nie był. Dużo podróżował. Wystawiał nowe programy. I jak to zwykle bywa - brakowało czasu. Praca to przecież, jak wiadomo, najcieplejsza kurtka. A frazesy pomagają przetrwać każdą rozmowę.

Teraz Heckel prezentuje nowe teksty z aktualnej książki "Kamellen". Bo opowiadanie jest jak muzyka. Wszystkie sekwencje akordów już napisano. I wszystkie fabuły pewnie też. Teraz liczy się tylko to, jak się te historie aranżuje. Heckel nie jest szczególnie dobrym muzykiem. Ani dobrym pisarzem. Ale potrafi mówić do mikrofonu i sprawiać wrażenie pewnego siebie - tak żeby publiczność uwierzyła, że opanował swoje rzemiosło.

Gdzieś między treścią a formą kryje się mnóstwo codzienności, rzeczy wartych krytyki i rzeczy cudownych. Okraszone sporą dawką samokrytyki i ironii, tworzą charakterystyczny, "heckelowaty" dźwięk, któremu samozwańczy poeta od kiszonej kapusty towarzyszy piosenkami. Nie obowiązek. Ale możliwość. Piękna możliwość. I to już wiele warte. Bo głód jest najlepszym kucharzem.