Elisabeth - Monolog o gniewie i prawdzie bycia kobietą

Tutaj mówi Elisabeth - nie "Sissi". Cesarzowa ukazuje się z niespodziewanej strony: samokrytyczna, zamyślona, wściekła. Spogląda wstecz na załamania się jej życia - na małżeństwo, obowiązek rodzenia dzieci, kult piękna i walkę o samostanowienie. Jednocześnie zmierza się z własną rolą i przywilejami: "Niezainteresowanie się polityką to przywilej" - zdaje sobie sprawę Elisabeth. Mogła bowiem podróżować, dokąd chciała, wycofywać się, kiedy chciała, i cieszyć się niezwykłym bogactwem.

Ale na koniec jej droga prowadzi do odkrycia, które wykracza daleko poza jej epokę: wolność nie da się posiadać samotnie. Kobieta jest naprawdę wolna dopiero wtedy, gdy wolne są wszystkie kobiety.

W swoim monologu Mareike Fallwickl buduje most od pierwszego ruchu kobiecego do feminizmu współczesności - wieczór teatralny o władzy i bezsilności, odpowiedzialności i emancypacji.