Czytanie z Sebastianem Beckerem "I znowu będzie lato"

Kiedy Sebastian Becker ma 28 lat, umiera jego ojciec. Ta strata to wielki wstrząs jego życia. Potem: cisza. Uraz akustyczny. Od tamtej pory wiele mu się utrudnia, także mówienie o tym. Sebastian szuka słów i znajduje: wspomnienia. To właśnie wspomnienia - zarówno z jasnych, jak i ciemnych dni - przywracają mu mowę. A kiedy Sebastian zaczyna opowiadać o wiadrach pełnych słoneczników, kolorowych skarpetkach, zielonych bananach, paywall'ach przed nekrologami, o miłości i tęsknocie, jego słowa są jasne i promieniujące. Wszystkie mówią to samo: Cześć tato, brakuje mi ciebie.

"I znowu będzie lato" opowiada o pożegnaniu. O zatrzymaniu się czasu w chwilach głębokich wstrząsów. O czasie, którego nie można nadrobić. O współczuciu. O byciu miękkim. O niezrozumiałym szczęściu bycia przy życiu. O czekaniu na lato - i o pewności, że to lato przyjdzie.