Bernhard Hoëcker - Was vom Merken übrig blieb

Stać na deskach teatralnych przez 25 lat i mieć za sobą siódmy program sceniczny - to niemałe wyzwanie dla Bernharda Hoëckera. Sucha statystyka dotychczasowych występów, liczby widzów czy przejechanych kilometrów byłaby niegodna i to wszystko zimna kawa. Gdyby podszedł do sprawy czysto numerologicznie, mógłby natknąć się na siódemkę jako liczbę szczęśliwą albo na siódmą literę alfabetu hebrajskiego. Tam 7 to Zajin, co oznacza miecz. I może właśnie to przybliża go do sedna - bo Bernhard Hoëcker od 2001 roku jest przecież pionierem błyskotliwej komedii.

Przefiltrował teraz wszystkie swoje dotychczasowe programy - odwirował je jak pszczelarz przy produkcji miodu, skrupulatnie sprawdził materiał jak grotołaz przy zjeździe na linie i sięgnął po najdrobniejsze ziarno jak stolarz przy końcowym szlifie. W ten sposób wydobył to, co najważniejsze: miód jest czysty, lina w idealnym stanie, kawałek drewna to haptyczny majstersztyk - i tak siódmy program sceniczny prezentuje się krystalicznie i maksymalnie autentycznie po hoëckerowsku.

Teraz robi się ciekawie - co pamięta po ćwierćwieczu i czy w ogóle jest w stanie to wszystko zapamiętać? Bo zapamiętywanie na starość to osobna historia, dlatego sam jest ciekaw, czy pozostał wystarczająco młody. Bądź tam, gdy Bernhard Hoëcker poprawia srebrny diadem, włącza turbo pamięci i świętuje 25 lat na scenie. Absolutnie gorąca sprawa!