Jak wam się podoba

On ją kocha. Ona go nie kocha. Za to ona kocha jego, ale nie może tego okazać. To, co brzmi jak przejmująca tragedia ze śmiertelnym finałem, zainspirowało Williama Shakespeare'a do napisania komedii pełnej głębi.

Wiola zostaje wyrzucona na brzeg Illyriii w wyniku katastrofy morskiej. Przebrała się za mężczyznę i pod imieniem Cezario trafia na dwór księcia Orsina. Książę od dawna ubiega się o rękę hrabiny Olivii, która jednak pozostaje nieugięta. Orsino poleca Cezariowi, aby codziennie zabiegał o względy dumnej hrabiny w jego imieniu. I dzieje się to, co musiało się stać: Olivia zakochuje się w Cezariom, który (a raczej która) jest już do utraty zmysłów zakochany w Orsinie. Kiedy nagle pojawia się Viola, jej brat bliźniak, którego uważano za utonięcia, a do tego majordoem Malvolio również zaczyna mieć nadzieję na względy Olivii, karuzela miłości i związane z nią absurdalnie komiczne zamieszanie nie da się już powstrzymać.

Shakespeare zręcznie gra z pomyłkami, miłością, rozczarowaniami i wyzwaniami związanymi z tożsamością i rolami płciowymi. Niezrównana, czarodziejska atmosfera letniej sceny nad Głębokim Jeziorem, tak jak sama komedia, wciągnie publiczność w swoje objęcia.

Reżyseria: Moritz Peters
Scenografia: Nehle Balkhausen
Kostiumy: Arianna Fantin
Muzyka: Fabian Kuss