Czy wiesz już, jak pięknie będzie?

Czy wiesz już, jak będziemy myśleć
Czy wiesz już, jak będziemy rozpoznawać
Jak będziemy się śmiać z tego, co przyniesie jutro
i czy pamiętasz jeszcze, jak jednak nie będzie
Wszystko tu jak zawsze...
Acht Eimer Hühnerherzen

Siggi Leupold spędził pierwsze 49 lat swojego życia w Berlinie, grał na puzonie i obserwował skrzyżowanie Danziger Straße i Schönhauser Allee. Czasem pił z przyjaciółmi piwo i był szczęśliwy. Aż pewien jego przyjaciel - nieznajomy, którego poznał u Konnopkego - tuż przed pięćdziesiątymi urodzinami Siggiego zadał mu pytanie: "Czy wiesz już, jak pięknie będzie?", a Siggi odpowiedział: "Nie, nie wiem. Ale chciałbym wiedzieć." Po czym bez namysłu wsiadł do najbliższego tramwaju - radosny, swobodny i pełen pomysłów na kolejne solo puzonowe.

Reżyser Milan Peschel wspólnie z zespołem i zespołem muzycznym Acht Eimer Hühnerherzen podchodzi muzycznie do tematu, który dotyczy wszystkich aktorów i aktorek tego teatru - inkluzji. Zadają sobie pytania: na czym polega sens życia dla aktorów z niepełnosprawnościami? Jak definiują szczęście? I jaki jest właściwie nasz stosunek do przeszłości i przyszłości? Dlaczego wiele rzeczy ze wschodniego Berlina nie ma już swojego miejsca? Czy własna tożsamość nie jest ściśle związana ze wspomnieniami z dzieciństwa? W mieście, w którym wspomnienia nieustannie znikają, nocą, gdy robi się cicho, wspólnie filozofuje się o życiu. Chodzi o możliwości i pożytki z dostosowywania się, zalety powolności i o to, co naprawdę ważne.