The Whole Me 2

Performance o pamięci ciała, cenzurze i stawaniu się widocznym.

Autorka i wykonawczyni: Sarina Panahideh.

Co pamięta ciało, gdy przez lata musiało być niewidoczne? The Whole Me 2 bada ślady, które cenzura i zakaz pozostawiają w ciele - i próbę uwolnienia się od nich. Kurdyjsko-irańska choreografka Sarina Panahideh dorastała w miejscu, gdzie taniec był zakazany. Nawet po migracji czuje opóźnienie między tym, co chce powiedzieć, a tym, co potrafi wyrazić - zarówno w języku, jak i w ciele. The Whole Me 2 czyni tę wewnętrzną napięcie widocznym: jako "duet w jednej osobie" między szczerym, nieokiełznanym ja a dostosowanym, kontrolowanym zewnętrzem.

Performance zaczyna się w prawie całkowitej niewidoczności - widać tylko oczy performerki. Stopniowo rozwija się słownik ruchu złożony z przerw, rytmów oddychania i codziennych gestów: ukrywanie, unikanie, przystosowywanie się - powtarzane, aż stają się czytelne motywy. Centralnym elementem jest przejściowa instalacja z naciągniętych nici nylonowych, która zagęszcza przestrzeń, blokuje drogi i zmusza do objazdu. Światło i projekcja pokazują rozmyte ciała i zanonimizowane zbliżenia skóry. Muzyka na żywo queerowej kompozytorki Andrei (AndieSOUNDS) pracuje z wydłużonymi słowami i rytmami, które czynią słyszalnym ruch między wnętrzem a zewnętrzem.

The Whole Me 2 powstaje we współpracy z kolektywem kurdyjskich i irańskich artystek. Partnerami w rozwoju są Orangerie Theater Köln, Sasha Waltz & Guests i Dock 11 Berlin. Instalacja jest dostępna dla publiczności przed i po przedstawieniu; dostęp bez barier, napisy i strefy odpoczynku są częścią koncepcji.

Choreografia i koncepcja: Sarina Panahideh | Choreografia wspólna: Katja Keya Richter | Taniec: Narin Mohammadi, Sarina Panahideh | Kompozycja i muzyka na żywo: Andrea (AndieSOUNDS) | Scena i kostium: N.N. | Światło i media: N.N.