Kawiarnia próżności

Kawiarnie europejskie - w Wiedniu, Paryżu i Pradze - były około 1900 roku drugim salonem wielu pisarzy, muzyków i artystów. Podczas gdy dźwięki fortepianu wypełniały pomieszczenia, malarze dyskutowali o barwach, poeci pisali w notatnikach, kompozytorzy czerpali inspirację z rytmu miasta. Między światłem świec a stosami gazet powstawały historie, melodie i dzieła sztuki, które oddziaływają do dziś. A pośrodku tego wszystkiego gra ludzka: obserwowanie i bycie obserwowanym, przyciąganie i odpychanie, kochanie i potrzebowanie - czasem też nienawiść.

Zapaleni bywalcy kawiarni to między innymi Tucholsky, Altenberg, K. Kraus, Beethoven, Mahler, Satie, Chopin i F. Hollaender.

Czerpiąc z tego kosmosu, trzy artystki - Catharina Marquet (śpiew), Mona Creutzer (recytacja) i Galina Ryzhikova (fortepian) - prezentują bezczelne połączenie muzyki i tekstu - raz zamyślone, raz pełne lekkości.