Paula Pau & Andras Meneses Sousa - "PANDORA"
tanzhaus nrw, Düsseldorf, Niemcy
Foto: Tanzhaus nrw · CC BY-SA 4.0
Showgirls prezentują się świadomie dla publiczności - glamorośnie, pożądanie, kontrolowanie. Obraz ten powstaje jednak w ramach społecznych oczekiwań i fantazji na temat tego, jak powinna wyglądać kobiecość. Showgirl ucieleśnia napięcie między samowiedza a świadomą inscenizacją jako przedmiot obserwacji.
Performans taneczny Paula Pau i Andras Meneses Sousy przetwarza ten ambiwalentny proces samoobiektualizacji poprzez figurę showgirla. W PANDORA chodzi nie tylko o obcą determinację, ale także o sprzeczną możliwość zdobycia władzy, widoczności i przestrzeni działania właśnie poprzez tę inscenizację. Wychodząc z greckiego mitu Pandory, solo - w którym publiczność może poruszać się razem z tancerką przez przestrzeń sceny - rozwija narrację, w której kobiecość jest konstruowana dla spojrzenia Innych: ozdobiona, pożądana i obawiania się.
Figura trans showgirla jest ukształtowana wspomnieniami z dzieciństwa Paula Pau ze sceny kabaretów Kathoey w Bangkoku, gdzie transfeminność pojawiała się jednocześnie jako glamour, spektakl i dyscyplina: jako widoczna i świętowana obecność, ale także jako obraz formowany przez oczekiwania innych. Inspirowana tajskim kabaretem, tańcem show, chińską operą i praktykami rytualnymi z kulturowego tła Paula Pau, sztuka podąża za ciałem między doskonałością a przerwą, obrazem a obecnością.
Scena staje się współczesną skrzynią Pandory: naładowana przestrzeń, w której pragnienie, fantazja i strach przychodzą w ruch - aż wystawiona figura zaczyna patrzeć z powrotem.











