Bad Schmiedeberskie Koncerty Mistrzowskie - Geniusz Mozart

Wstęp do koncertu:

Frank-Immo Zichner gra cztery sonaty Mozarta.

Klawisonaty Mozarta KV 310, 330, 332 i 333
Gdy dziś słuchamy czterech klawisonat Wolfganga Amadeusza Mozarta, spotykamy nie tylko "piękne dzieła klasyczne", ale zdumiewająco szerokie spektrum emocjonalne. Między ponurą sonatą a-moll KV 310 a wesołymi, operowo błyszczącymi sonatami KV 330, 332 i 333 rozpościera się panorama wiedeńskiego stylu klawisynowego Mozarta: elegancki, śpiewny, wirtuozowski - i jednocześnie głęboko ludzki.

Klawisonaty Mozarta powstały pierwotnie nie dla dużych sal koncertowych, ale dla prywatnych salonów i domowego użytku muzycznego. Właśnie dlatego działają tak bezpośrednio: nie mówią monumentalnie, ale osobiście. Niemniej jednak zawierają w sobie już tę dramatyczną siłę, którą później miał rozwijać Beethoven.

Sonata a-moll KV 310 - Pasja i wstrząs
Sonata KV 310 zajmuje szczególne miejsce wśród klawisonat Mozarta. Powstała w 1778 roku podczas pobytu Mozarta w Paryżu - w okresie wielkiego kryzysu osobistego. Podczas tej podróży zmarła jego matka Anna Maria Mozart; jednocześnie wiele jego zawodowych nadziei się nie spełniło. Wielu słuchaczy uważa sonatę za jedno z najbardziej osobistych i dramatycznych dzieł Mozarta. Już pierwszy ruch zaczyna się niezwykle ostro i niespokojnie: nie dworska elegancja, ale nerwowa energia, twarde akcenty i prawie tragiczny ton. A-moll u Mozarta to często tonacja egzystencjalnego podniecenia - pomyśl później o wielkiej klawisoncie c-moll KV 457 lub scenach w "Don Giovannim".

Powolny ruch wydaje się początkowo pocieszający, ale znowu i znowu wybuchają bolesne dysonansy. W finale Mozarta gna muzykę w bezdechy presto. Wirtuozja służy tu nie blasku, ale wewnętrznym napięciom.

KV 310 pokazuje Mozarta, który daleko wykracza poza obraz "uroczego klasyka": wrażliwego, dramatycznego i pełnego napięcia.